App NieuwsOns Gezin

Ons succes met PiPi

By januari 22, 2018 No Comments

Hoe het allemaal begon….

Toen Wesse 3,5 was wilden we toch wel graag dat hij zindelijk zou worden, ook met het oog op school. Maar hoe?
Gelukkig was daar onze gezinsbegeleidster, die ons allereerst uitlegde dat het voor Wesse waarschijnlijk moeilijk was om de koppeling te leggen tussen het gevoel in zijn buik/blaas en het daadwerkelijk doen van de handeling op het toilet.Deze koppeling zouden wij voor hem moeten maken, door hem op de wc te zetten wanneer de kans groot was dat hij moest plassen.

Daarnaast leverde het naar de wc gaan ontzettend veel prikkels en onrust op: mama zegt dat ik naar de wc moet, ik moet uit mijn spel gehaald worden. Ik moet mijn broek naar beneden, he kijk! wat leuk! een kraan in de wc. En wat kun je allemaal met wc-papier? Oh ja, we waren er om te plassen….te laat!

Een rijtje picto’s was het idee! Dan konden we Wesse stap voor stap begeleiden en was er geen tot weinig ruimte voor afleiding. Een rijtje op papier bleek geen motivatie om naar de wc te gaan, maar de belofte tot een filmpje kijken wel! Nerds als we zijn, zijn we dan maar zelf een app gaan bouwen. Een hele simpele, met plaatjes van onze eigen wc en 1 filmpje (die we dus heel vaak hebben moeten luisteren, voor insiders: ja wij kennen nu ook de hupsakee van kinderen voor kinderen)

Belangrijkste was om op de signalen te letten, als wij hem op het juiste moment op de wc zouden zetten, was het voor hem mogelijk om de koppeling te maken tussen het gevoel in zijn blaas en het doen van een plas.

Gelukkig werd Wesse af en toe met een praktisch droge luier wakker. HET moment om hem op de wc te zetten en af te wachten. Met een filmpje bleef hij wel zitten.

Hierdoor legde hij de link tussen het naar de wc gaan en plassen. En steeds vaker gingen we op het juiste moment.

We spraken met onze gezinsbegeleidster af om hem thuis geen luier meer om te doen en dan kijken of we hem ‘klokzindelijk’ konden maken.

En toen gebeurde het, ik ging een dagje weg en vergat hem een luier om te doen. Hij was wat onrustig, maar het kwartje viel pas later bij mij. Ondertussen was Wesse wel droog gebleven. Dus snel een luier om voor de rest van de dag. Toen we thuis kwamen rende Wesse naar de wc, een plas! En sindsdien is hij zindelijk, eigenlijk zonder ongelukjes.